عتاب

الاخت الكريمة
واللة انا كنت كويس قبل ان ابوح ما فى عندى من كلام لم اكن اعرف ان هذة الكلمة سوف تهدم ما كنت احس بة من مشاعر دعينا نعود ما قبل هذة الكلمة ولاكن انا قلتها تحت ضغط معنوى ونفسى كانى اخطف زهرة من بستان جار لى سقة يعنى 
لو كنت اعرف ان هذة الكلمة سوف ترهق ضميرى ما كنت نطقت لو انى تعلمت الصمت ما كنت ابحت  لوكنت سمعت نداء قلبى ما كنت هويت لوكنت عرفت دليلى ما كنت ابحت لو كنت صرخت فى اعماق قلبى لاغلقت علية ابواب سجونى لو كنت عرفت ما قلت  ما اقدر علية لو كنت انى مت اهون من خطف زهرة من بستان خليلى لو انى كنت صديق ما كنت جرحت 
شغلنى قلبى ونام عقلى وشدنى ضميرى 
قال لسانى  وانسانى عقلى وجلدنى ضميرى 

هام قلبى وهوى عقلى وردنى ضميرى أشتقت اليك فضمينى بعينيكى....عاهدت قلaبى الا ينساكى حتى عيناى لا ترى سواكى.... همساتك الحان فى اشجانى كلما أشتقت اليكى دمعت عيناى.... وهام قلبى يبحث عن هواكى أشتقت للغوص فى أعماقك....أشتقت النوم فى عرشك أنا قلب اتعبه الحنين اليكى.... أنا شوق يهفوا اليكى أشتقت لوصال قلبى اليكى.... أشتقت اليكى يا سعد ايامى
خاننى لسانى ونسى عقلى ولامنى ضميرى
انتى انتى طلبتى البواح ما فى قلبى وتقولين انساة 
اى ظلم هذا ام ظلمتى قلبى وعقل  ولم ينسانى ضميرى